خداي پناه دهنده و نگهدارنده پروردگار چهاني سرشار از ناامني و خطرهاي مادي است كه درآن فقط بقا اهميت دارد .
خداي قادر مطلق ، براي جهاني است كه مبارزة قدرت و جاه طلبي آن را فرا گرفته ، جهاني كه قوانين سودجويانه و بي رحمانه درآن حاكم شده است .
خداي آرامش و آشتي ، مختص به جهاني از عزلت و خلوتي دروني است ، جهاني كه انديشه و تعمق در آن امكان پذير است .
خداي ناجي ، خالق عالمي است كه رشد انسان ها در آن تقويت مي شود و درون بيني و بصيرت ، مفيد و پرثمر مي شود.
خداي آفريدگار ، پرورگار جهاني است كه پيوسته حيات مي يابد و زندگي نو و تازه اي را از سر مي گيرد ، جهاني كه نوآوري و كشف در آن ارزشمند است .
خداي معجزه ها ، خالق جهان ، رسولان و پيامبران بوده ، جهاني كه از بينش و بصيرت معنوي پرورش يافته است .
خداي كمال مطلق ،حضور جاوداني ، خداي ماوراءالطلبعت و جهان پا بر جاي بي انتها .
شگفت اين كه سيستم عصبي انسان طرح ها و تصورات مختلفي را به كار مي بندد . ما فقط اين جنبه ها را درك نمي كنيم ، بلكه آنها را مي طلبيم ، آنها را درهم مي آميزيم و دوباره جهان تازه اي را پيرامون خود مي سازيم . اگر به چند وجهي بودن وجود خويش معتقد نباشيد ، ايمان واعتقادتان را به خداوند ازدست خواهيد داد .